Μαρία Πανάγια

Μαρία Πανάγια

Write on Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017 Κατηγορία Νέα των παραγωγών

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

«Τι λείπει...» 

Οι συναντήσεις με τους άλλους. Με το άλλο. Το διαφορετικό. Το ανοίκειο. Με όχημα τον Χορό. Το Χοροθέατρο. Μιλούμε με λέξεις πλασμένες από κίνηση. Χορευτές και ηθοποιοί συναντιούνται και συναντούν διαφορετικά είδη χορού. Σύγχρονο, tango, hip-hop, jazz, flamenco. Σε μια πορεία. Σε αναζήτηση. Τι λείπει, τελικά; Σχέσεις, ανατροπές, συναντήσεις, συγκρούσεις. Ένταξη. Απόρριψη. Αναμονή. Παραίτηση. Αίσθηση του κενού. Αλλαγή. Μια νέα αρχή. Η απόπειρα να απαντήσεις: ποιος είμαι, πού είμαι, πού μπορώ να πάω; Πορείες στον χώρο και τον χρόνο. Μοναχικές και ομαδικές. Διάλογοι. Η ανακάλυψη ενός προσωπικού δρόμου. Αυθεντικού. Ενός εγώ που μπορεί να συνυπάρχει με τον Άλλο και να διατηρεί την ατομικότητά του. Τελικά, ο χορός ως ένας κώδικας επικοινωνίας και δημιουργίας. Ένα όλο από το οποίο Τίποτα δεν λείπει!

Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από το βιβλίο του Shel Silverstein «Το κομμάτι που λείπει συναντά το μεγάλο Ο». Συγκεκριμένα, η ιδέα ότι οι συναντήσεις, που έχει κάθε άνθρωπος στη ζωή του, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην αναζήτηση και πραγμάτωση του εαυτού του αλλά και στη δημιουργία των προϋποθέσεων για τη συνύπαρξη με τους άλλους, αποτελεί τον πυρήνα της δραματουργίας της παράστασης.

Οι χορευτές της παράστασης είναι νέοι αξιόλογοι καλλιτέχνες του χορού όπως η Σοφία Παπανικάνδρου (με σπουδές στο SEAD της Αυστρίας), η Δροσιά Τριαντάκη (με σπουδές στη σχολή της Pina Bausch και καλλιτεχνικό έργο στη Θεσσαλονίκη), η Μαριάννα Πατσαρίκα και ο Δημήτρης Μπίσκας (καταξιωμένοι χορευτές του tango στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, με έδρα τους το Παρίσι), η Νιόβη Μπένου (με σπουδές στο flamenco στη Σεβίλλη, ιδρύτρια του StudioFlamencoPelizcoστη Θεσσαλονίκη και μέλος των CajaSecreta), ο Σεργγέι Ιριτζιάν (με διακρίσεις ως χορευτής και χορογράφος του hip-hop σε διεθνή διαγωνισμό της Γερμανίας  WODGER17) αλλά και καταξιωμένοι χορευτές με πολυετή εμπειρία, όπως η Λένα Ράνη και η Αναστασία Κωστοπούλου, με συνεχή παρουσία σε χορευτικά και θεατρικά σχήματα της πόλης. Η συμμετοχή ηθοποιών, όπως ο Δημήτρης Καρτόκης, (με ξεχωριστές συνεργασίες στο ΚΘΒΕ, στο Εθνικό θέατρο, με τον Λ.Βογιατζή, τον Θ. Τερζόπουλο, την Α.Μπρούσκου, τον Α.Βουτσινά κ.α.)  και ο νεοεμφανιζόμενος και πολλά υποσχόμενος Γιάννης Βαρβαρέσος, εξασφαλίζουν τη διεύρυνση της ερευνητικής διαδικασίας και την ποιότητα του τελικού αποτελέσματος.

Χοροθέατρο  - Τι λείπει

Συντελεστές  Χορογραφία - Σκηνοθεσία: Μαριάνθη Ψωματάκη. Δραματουργική επεξεργασία: Αμαλία ΚοντογιάννηΜουσική: ​Γιώργος Ξανθόπουλος (πρωτότυπη μουσική σύνθεση για την παράσταση). Σκηνικά  - Κοστούμια: Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα, Ράνια Υφαντίδου       Σχεδιασμός Φωτισμών: ​Χρήστος Γιαλαβούζης.   Concept - Φωτογραφίες: Τάσος Θώμογλου.   Υπεύθυνος Οργάνωσης Παραγωγής  - Επικοινωνίας: Απόστολος ΛιάπηςΒοηθός Οργάνωσης Παραγωγής  : Σοφία Στυλιανού 

Παραγωγή: «Ομάδα Τέχνης Oberon»

Χορευτές

Σεργγέι Ιριτζιάν, Αναστασία Κωστοπούλου, Νιόβη Μπένου, Δημήτρης Μπίσκας,Σοφία Παπανικάνδρου, Μαριάννα Πατσαρίκα, Λένα Ράνη, Δροσιά Τριαντάκη

 Ηθοποιοί

Γιάννης Βαρβαρέσος, Δημήτρης Καρτόκης

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

21 Σεπτεμβρίου  –  01 Οκτωβρίου  2017

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

Κάθε Πέμπτη -  Παρασκευή -  Σάββατο -  Κυριακή  στις 21:00

Διάρκεια παράστασης

60’ λεπτά

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

10 ευρώ κανονικό, 8 ευρώ μειωμένο (φοιτητικό, ομαδικό), 5 ευρώ ανέργων

Προπώληση Εισιτηρίων

IANOS (Αριστοτέλους 7) και στο ταμείο του Θεάτρου Αυλαία

Ωρες ταμείου

Τετάρτη – Κυριακή 10:30-13:30, 17:30-21:00

Facebook :  https://www.facebook.com/oberonartgroup/

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ & ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ

ΘΕΑΤΡΟ ΑΥΛΑΙΑ

Πλατεία ΧΑΝΘ (Πλευρά Τσιμισκή)

Τ: 2310 237700

E: info@avlaiatheatre.gr

 

Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε την συνέντευξη που έδωσε η σκηνοθέτις-χορογράφος της παράστασης Μαριάνθη Ψωματάκη στον Γιώργο Τσεσμετζή:

psomataki

 

Write on Πέμπτη, 07 Σεπτεμβρίου 2017 Κατηγορία Νέα των παραγωγών

ΛΟΝΔΙΝΟ

LONG DAY'S JOURNEY INTO NIGHT

Ο Jeremy Ironsκαι η Lesley Manville πρωταγωνιστούν στο αυτοβιογραφικό θεατρικό δράμα του Ευγένιου Ο'Νηλ που καταπιάνεται με το θεσμό της αμερικανικής οικογένειας στη χειρότερη δυνατή του μορφή. Τον Αύγουστο του 1912, ο Τζέιμς Ταϊρόν (Jeremy Irons) είναι ένας ηλικιωμένος ηθοποιός και κτηματίας, ο οποίος μέσω της φιλαργυρίας του κατέστρεψε την οικογένειά του. Η σύζυγός του Μαίρη (Lesley Manville), είναι μια ταλαιπωρημένη γυναίκα, εθισμένη στη μορφίνη από την περίοδο που ακολούθησε τη γέννηση του μικρού της γιου, Έντουαρντ. Ο μεγαλύτερος γιος του ζευγαριού, Τζέιμι είναι ένας αλκοολικός, ο οποίος έχει υποταχθεί στη μοίρα του ήδη από τα 34 του χρόνια, μην έχοντας τη διάθεση να βρει δουλειά, εφόσον αναγκάστηκε να κάνει το επάγγελμα του πατέρα του. Ο εικοσιτετράχρονος Έντμουντ  επέστρεψε από τα καράβια στα οποία δούλευε ως ναυτικός, για να ανακαλύψει ότι πάσχει από φυματίωση. Όλα τα μέλη της οικογένειας, είναι εγωκεντρικά και μεμψίμοιρα μ' αποτέλεσμα να μην μπορούν να αλληλοβοηθηθούν. Κανείς τους δεν έχει καταλάβει τι ακριβώς ζητάει από τη ζωή και αυτό καθιστά την κατάστασή τους όλο και πιο ανυπόφορη.Καθ 'όλη τη διάρκεια της παραστασης, η σύγκρουση κλιμακώνεται καθώς ο Ταϊρόν κρύβει μια σειρά από τρομακτικές αλήθειες παρασύροντας την οικογένεια στην άβυσσο. Έντονο και παθιασμένο, το έργο είναι ένα οικογενειακό δράμα υψηλής ποιότητας.

Το ‘Μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα’ βραβεύτηκε με το βραβείο Πούλιτζερ, καθώς και με το βραβείο Τόνι για το καλύτερο θεατρικό το 1957.

Από 27 Ιανουαρίου 2018

Wyndham's Theatre
32-36 Charing Cross Road
London
WC2H 0DA

Εισητηρια από 16GBP

Write on Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017 Κατηγορία Νέα των παραγωγών

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΑΛΚΗΣΤΗ

6  Σεπτεμβρίου, Θέατρο Δάσους

ΗΡΑΚΛΗΣ-Μακάρι, Άδμητε, να είχα τη δύναμη να σου φέρω

τη γυναίκα σου απ’τον Άδη, αυτή τη χαρά να στη δώσω.

ΑΔΜΗΤΟΣ-Το ξέρω, θα το’θελες αλλά πώς; Οι νεκροί δεν ξανάρχονται.

Το Εθνικό Θέατρο φέτος το καλοκαίρι παρουσιάζει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και συγχρόνως αινιγματικά έργα του Ευριπίδη, την «Άλκηστη», αναθέτοντας την σκηνοθεσία του στην Κατερίνα Ευαγγελάτου.

Υπόθεση του έργου

Ο Απόλλωνας, τιμωρημένος από τον Δία, αναγκάστηκε να υπηρετήσει σαν κοινός θνητός τον βασιλιά των Φερών, Άδμητο. Ως αντάλλαγμα για τη φιλόξενη και ευγενική συμπεριφορά του βασιλιά, ο θεός τού χάρισε το μοναδικό προνόμιο να ξεφύγει από τον πρόωρο θάνατο, αρκεί κάποιος άλλος να δεχτεί να πεθάνει στη θέση του.

Οι ηλικιωμένοι γονείς του αρνούνται να τον υποκαταστήσουν στον Άδη. Η μόνη που δέχεται είναι η γυναίκα του, η Άλκηστη. Πεθαίνοντας, ζητάει από τον άντρα της ένα πράγμα: να μην ξαναπαντρευτεί ποτέ.

Το νεκρό της σώμα είναι ακόμα άταφο, όταν η αναπάντεχη επίσκεψη του Ηρακλή αλλάζει τα δεδομένα. Ο Άδμητος, γνωστός για την φιλοξενία του, κρύβει το βαρύ πένθος από τον φίλο του και τον φιλοξενεί στο παλάτι. Ο Ηρακλής, χωρίς να γνωρίζει τη συμφορά που βαραίνει το σπίτι, πίνει και γλεντά, εξοργίζοντας με την προκλητική συμπεριφορά του τον υπηρέτη, που του αποκαλύπτει τον θάνατο της Άλκηστης. Ντροπιασμένος ο ήρωας αποφασίζει κρυφά να πράξει το αδύνατο: να φέρει πίσω τη νεκρή από το Θάνατο. Επιστρέφοντας, παραδίδει στον Άδμητο την πεπλοφορεμένη γυναίκα που συνοδεύει, για να την φιλοξενήσει, χωρίς να του αποκαλύψει ότι πρόκειται για την Άλκηστη. Ό Άδμητος, αρχικά αντιστέκεται, όμως γρήγορα  δέχεται να πάρει στο σπίτι την άγνωστή του γυναίκα, παρά το φρέσκο πένθος και τον όρκο του. Όταν όμως ανασηκώνει το πέπλο της, βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα βουβό αίνιγμα.

Όπως σημειώνει η Κατερίνα Ευαγγελάτου: η συνύπαρξη τραγικών και κωμικών στοιχείων στο έργο, οι εκπληκτικές ρεαλιστικές του λεπτομέρειες, καθώς και το αινιγματικό τέλος του, καθιστούν την Άλκηστη μοναδική και δυσχεραίνουν την ειδολογική κατάταξή της. Αν είναι τραγωδία, τότε είναι μια τραγωδία που γελάει σαρκαστικά και κλείνει δίχως κάθαρση. Αν είναι κωμωδία, τότε το γέλιο παγώνει στα χείλη μας σαν διαρκής υπενθύμιση της θνητότητάς μας. Το φινάλε είναι ειρωνικό και διφορούμενο: η Άλκηστη και επιστρέφει από το Θάνατο και δεν επιστρέφει. Η παράσταση τοποθετεί το έργο σε μία ανδροκρατούμενη στρατιωτική κοινωνία της νεότερης Ελλάδας, όπου η ζωή της Γυναίκας είναι σαφώς μικρότερης αξίας από εκείνη του Άνδρα και οι πολίτες δεν τολμούν να αντιταχθούν στις εντολές του αρχηγού τους. Ήδη την εποχή που γράφτηκε (438 π.Χ) η Άλκηστη ήταν ένα τολμηρό σχόλιο στους ηγέτες αλλά και στο θεσμό του γάμου.

Η παράσταση επιχειρεί να αναδείξει τη συνύπαρξη των δύο Κόσμων του έργου, του ρεαλισμού και της ποίησης, του πικρού σαρκαστικού χιούμορ και της αγωνίας του ανθρώπου μπροστά στον Θάνατο. Η Άλκηστη είναι για εμάς ένα αδυσώπητο, κυνικό δράμα που γελά σαρκαστικά.

Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση: Κώστας Τοπούζης

Σκηνοθεσία-Επεξεργασία μετάφρασης: Κατερίνα Ευαγγελάτου

Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Κίνηση: Πατρίσια Απέργη

Μουσική σύνθεση: Γιώργος Πούλιος

Φωτισμοί: Σίμος Σαρκετζής

Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου

Βοηθός σκηνοθέτη: Δήμητρα Δερμιτζάκη

Β’ Βοηθοί σκηνοθέτη: Δημήτρης Οικονομίδης, Μαριλένα Κουτρουλάκη

Βοηθός χορογράφου: Ειρήνη Καλαϊτζίδη

Βοηθός ενδυματολόγου: Ειρήνη Γεωργακίλα

Βοηθοί Σκηνογράφου: Θάλεια Μέλισσα, Μυρτώ Μεγαρίτου

Βοηθός συνθέτη: Κώστας Τσιώλης 

Διανομή

Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος:        Άδμητος

Κίττυ Παϊταζόγλου:                             Άλκηστη

Γιάννης Φέρτης:                                 Φέρης

Δημήτρης Παπανικολάου:                  Ηρακλής

Ερρίκος Μηλιάρης:                              Υπηρέτης

Κώστας Βασαρδάνης:                         Απόλλων

Σωτήρης Τσακομίδης:                         Θάνατος

Παιδιά: Σπύρος Γουλιέλμος, Νικόλ Φαλτσέτα

Χορός

Κωνσταντίνος Γεωργαλής, Γιώργος Ζυγούρης, Στάθης Κόικας, Μιχάλης Μιχαλακίδης, Αντώνης Μιχαλόπουλος, Γιώργος Νούσης, Χρήστος Ξυραφάκης, Στέλιος Παυλόπουλος, Δημόκριτος Σηφάκης, Περικλής Σκορδίλης, Αλέξανδρος Σταυρόπουλος, Μιχαήλ Ταμπακάκης,

Βαλάντης Φράγκος

Μουσικοί επί σκηνής:  Πέτρος Κασιμάτης (τρομπέτα), Κωνσταντίνος Κωστίδης (συνθεσάιζερ , synth bass, ακορντεόν), Κωνσταντίνος Τσιώλης (ακορντεόν, συνθεσάιζερ), Θοδωρής Σοφόπουλος (κρουστά , ντραμς).

Φωτογράφος παράστασης: Πάτροκλος Σκαφίδας

 

Η προπώληση εισιτηρίων γίνεται από τα καταστήματα Public και στο www.ticketservices.gr

Write on Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017 Κατηγορία Νέα των παραγωγών

Ειρήνη, του Αριστοφάνη

Μια μουσική παράσταση, σε σύνθεση Νίκου Κυπουργού  

Το Εθνικό Θέατρο ανέθεσε στον συνθέτη Νίκο Κυπουργό (μουσική σύνθεση) και στον νέο συγγραφέα Δημοσθένη Παπαμάρκο (λιμπρέτο) τη δημιουργία μιας μουσικής παράστασης, βασισμένης στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη. Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης, ενώ το ρόλο του Τρυγαίου ερμηνεύει ο Τζίμης Πανούσης. 

Υπόθεση του έργου

Οι θεοί τιμωρούν τους Έλληνες για τον εμφύλιο σπαραγμό τους, εγκαταλείποντας τον Όλυμπο. Τη θεϊκή εξουσία σφετερίζεται ο Πόλεμος που κλειδώνει την Ειρήνη σε μια σπηλιά κι έτσι οι Έλληνες πολεμούν μεταξύ τους ασταμάτητα, η γη εγκαταλείπεται και οι σοδειές καταστρέφονται. Ένας αμπελουργός σε απόγνωση, ο Τρυγαίος, αποφασίζει να πάει στον Όλυμπο, πετώντας πάνω σ’ ένα σκαθάρι, για να απελευθερώσει την Ειρήνη, που όχι μόνο θα συμφιλιώσει τους εχθρούς, αλλά θα αναγεννήσει και τη φύση.

Η Ειρήνη παρουσιάστηκε στα Μεγάλα Διονύσια, αποσπώντας το δεύτερο βραβείο, το 421 π.Χ., λίγες μόλις ημέρες πριν από τη σύναψη της Νικιείου Ειρήνης, που συνοδευόταν από ελπίδες για το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου. Αυτή ακριβώς η εύθραυστη, όπως αποδείχθηκε, ισορροπία μεταξύ του πολέμου και της ειρήνης, το ηρακλείτειο ρητό «Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί» και το ακανθώδες ερώτημα κατά πόσο η ειρήνη είναι συνώνυμο της ευτυχίας και της αρετής εμπνέουν τους συντελεστές της ιδιαίτερης αυτής παράστασης.

Ταυτότητα παράστασης

Μουσική-Ενορχήστρωση: Νίκος Κυπουργός

Μουσική διεύθυνση: Γιώργος Πέτρου

Λιμπρέτο: Δημοσθένης Παπαμάρκος

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης

Χορογραφία: Σεσίλ Μικρούτσικου

Projection  mapping: Στάθης Μήτσιος

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου

Βοηθός ενορχηστρωτή: Θοδωρής Κοτεπάνος

Βοηθός μουσικού διευθυντή & μουσική διδασκαλία: Νίκος Λαάρης

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριάνθη Γραμματικού

Διανομή

Τζίμης Πανούσης:                                          Τρυγαίος

Τάσης Χριστογιαννόπουλος:                   Ερμής

Ειρήνη Καράγιαννη:                                     Ειρήνη

Αιμιλιανός Σταματάκης:                             Πόλεμος/Χορός

Χορός

Ασημίνα Αναστασοπούλου

Θωμάς Βελισσάρης  / Οπλοπώλης

Δημήτρης Γεωργιάδης /Παις Κλεωνύμου

Γιάννης Δενδρινός  / Δρεπανοπώλης

Βάσια Ζαχαροπούλου / Κόρη Α

Ευαγγελία Καρακατσάνη  / Τροφός

Νίκος Καρδώνης  / Δούλος

Γιασεμί  Κηλαηδόνη

Γιάννης Κλίνης  / Ιεροκλής

Ελίτα Κουνάδη  / Κόρη Β

Ηλίας Κουνέλας  / Παις Δαμάχου

Ελένη Μπούκλη  / Οπώρα

Μαρία Νίκα

Γιάννης Σελητσανιώτης/ Κυδοιμός

Βασιλική Τρουφάκου  / Θεωρία

Αντιγόνη Φρυδά

 

Μουσικοί επί σκηνής:

Θοδωρής Κοτεπάνος (πιάνο),  Σοφία Ευκλείδου ( τσέλο),  Μαρίνος Γαλατσινός, (κλαρινέτο),  Σοφία Μουλακάκη  ( μπαγιάν),  Διονύσης Βερβιτσιώτης ( βιολί)

Φωτογράφος παράστασης: Ελίνα Γιουνανλή

28 Αυγούστου στο Θέατρο Δάσους

Προπώληση εισιτηρίων στα καταστήματα Public και στο www.ticketservices.gr

Write on Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017 Κατηγορία Νέα των παραγωγών

ΠΡΟΣΟΧΗ 

H σημερινή παράσταση "Οιδίπους Επι Κολωνώ" ακυρώνεται λόγω καιρικών συνθηκών. Όσοι έχετε εισιτήρια και προσκλήσεις μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε στην αυριανή παράσταση (Τρίτη 18/7) στο θέατρο Δάσους που θα πραγματοποιηθεί κανονικά!

 

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ

Τα πέρατα της ψυχής δε θα βρεις προχωρώντας,

όσο μακριά κι αν σε φέρει ο δρόμος.

Στο δέντρο της σιωπής κρέμονται

οι καρποί της γαλήνης.

Ηράκλειτος

 

O Σταύρος Τσακίρης σκηνοθετεί τη σπανιότερα παρουσιαζόμενη τραγωδία του Σοφοκλή, Οιδίπους επί Κολωνώ. Η τελευταία που συνέθεσε ο πιο αγαπητός των τραγικών και αναγνωρίζεται ως το αριστούργημά του. Με τον Κώστα Καζάκο στον ομώνυμο ρόλο κι έναν σημαντικό θίασο πρωταγωνιστών: Δημήτρης Λιγνάδης, Κόρα Καρβούνη, Τζέννυ Κόλλια, Άρης Τρουπάκης, Δημήτρης Ήμελλος, Δημήτρης Λάλος. Σε νέα μετάφραση από τον Δημήτρη Δημητριάδηκαι πρωτότυπη μουσική του Μίνου Μάτσα, η οποία εκτελείται ζωντανά κατά τη διάρκεια της παράστασης, από τις φωνές τεσσάρων ιεροψαλτών, ως ένα παράλληλο κείμενο εν ίδει χορού. Προμηθευτείτε έγκαιρα τα εισιτήριά σας στο  https://www.viva.gr/tickets/theater/periodeia/sofokleous-oidipous-epi-kolono/

Το έργο

Το νόημα αυτής της τραγωδίας θα μπορούσε να εκφραστεί με το κείμενο που έγραψε ο Α. Σοπενάουερ: «Δεν υπάρχει κάτι σταθερό στην ασταθή ζωή· ούτε ατέλειωτος πόνος, ούτε αιώνια ευχαρίστηση, ούτε εντύπωση που ν’ αντέχει, ούτε ενθουσιασμός που να μην ξεθυμαίνει, ούτε υψηλή ιδέα που να στέκει ακλόνητη σαν κανόνας σ’ ολόκληρη την ύπαρξη. Όλα διαλύονται στον χείμαρρο των χρόνων» και συμπέραινε παρακάτω: «Η ζωή είναι ένα δάνειο που το παίρνουμε από τη γέννησή μας και οι πόνοι και τα βάσανα είναι οι καθημερινοί τόκοι».

Η υπόθεση

Ο "Ξένος" Οιδίπους, μετά από τη δεκαετή περιπλάνησή του στον κόσμο των ανώνυμων και των κυνηγημένων, φτάνει τυφλός και ρακένδυτος στο άλσος του Κολωνού, στις παρυφές της πόλεως των Αθηνών, ζητώντας "φιλοξενία" από τους ντόπιους. Χρειάζεται επιτέλους έναν τόπο για ν’ αναπαυθεί. Διαισθάνεται ότι το τέλος πλησιάζει. Μόνος συμπαραστάτης του, η κόρη και αδελφή του Αντιγόνη. Μετά από διαπραγματεύσεις με το τάγμα των φυλάκων και τον ίδιο τον βασιλιά Θησέα, του επιτρέπεται να κατοικήσει στα σύνορα. Ένα ενδιάμεσο διαφορετικών πολιτισμών, ένα ενδιάμεσο στη νομιμότητα και την παρανομία, βιώνοντας το ανάμεσα στη Ζωή και τον Θάνατο.  Μέσα από τις συναντήσεις του με τον Θησέα, τον Κρέοντα, τη μικρή του κόρη- αδελφή Ισμήνη, αλλά και τον γιο - αδελφό του Πολυνείκη, κάνει την τελευταία ανασκόπηση της ζωής και στοχάζεται για το παράλογο του ανθρώπινου Βίου. Δίκαια, λοιπόν, θεωρείται πως αυτή η τραγωδία αποτελεί το δραματουργικό πυρήνα των έργων του Μπέκετ και του Καμύ και, ίσως, όλου του σύγχρονου θεάτρου.

Η παράσταση

Η καινούργια μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη, μέσα από την ιδιαίτερη χρήση των ιστορικών διαστρωματώσεων της ελληνικής γλώσσας, δίνει τον καμβά για μια πνευματική συνάντηση θεατών και θιάσου με την παράδοση και τη μοντερνικότητα. Ο Σταύρος Τσακίρης, ερευνά μια φόρμα αφήγησης της τραγωδίας σαν μια κοινή γιορτή θεατών και ηθοποιών, που δημιουργείται τη στιγμή που συναντώνται στον προκαθορισμένο χώρο του θεάτρου. Σ' ένα άδειο τοπίο, με τη χρήση ελάχιστων αντικειμένων, παρακολουθούμε σαν μια  «παραβολή» τις τελευταίες στιγμές του Οιδίποδα. Ένας παλιός μύθος παρουσιασμένος από έναν θίασο σημερινών ανθρώπων, που προσπαθεί να τον φέρει σε ζωντανό διάλογο με το σήμερα, ώστε ν’ αφυπνίσει τις συνειδήσεις ενάντια στις προκαταλήψεις που μας χωρίζουν. Οι ηθοποιοί «ντύνονται» τους ήρωες, που εμφανίζονται κι εξαφανίζονται σαν οπτασίες του ετοιμοθάνατου Οιδίποδα. Το ίδιο και οι χώροι. Σχηματίζονται, αλλάζουν και αναιρούνται «μαγικά». Η συνεχής παρουσία της μουσικής του Μίνου Μάτσα, σαν ένα παράλληλο κείμενο, που εκτελείται μόνο από τις φωνές τεσσάρων ιεροψαλτών, δίνει στο θέαμα τον χαρακτήρα παρουσίασης ενός επικολυρικού ποιήματος. Στον ομώνυμο ρόλο, ο μεγάλος Έλληνας ηθοποιός Κώστας Καζάκος, επικεφαλής ενός θιάσου που αποτελείται από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της νέας γενιάς. O Δημήτρης Λιγνάδης επωμίζεται έναν ιδιαίτερο ρόλο, που «ενώνει» το σήμερα με τον μύθο.

Συντελεστές

Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης    

Σκηνοθεσία: Σταύρος  Σ. Τσακίρης          

Επεξεργασία κειμένου: Σταύρος  Σ. Τσακίρης - Δήμητρα Πετροπούλου

Σκηνικά: Κέννυ Μακ Λέλλαν                  

Κοστούμια: Θάλεια Ιστικοπούλου          

Μουσική: Μίνως Μάτσας  

Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος          

Δραματουργός: Λουίζα Αρκουμανέα

Βοηθός Σκηνοθέτη: Χάρης Πεχλιβανίδης         

Μάσκες: Εύα Νικολοπούλου

Μουσική προετοιμασία: Μάριον Πελεκάνου

Μουσική διδασκαλία:Bαλέρια Δημητριάδου

Φωτογραφίες – Βίντεο:  Πάτροκλος Σκαφίδας

Διανομή (Με Σειρά Εμφάνισης)

Ξένος:  Δημήτρης Λιγνάδης            

Οιδίπους:  Κώστας Καζάκος                    

Αντιγόνη:  Κόρα Καρβούνη                      

Ισμήνη:   Τζέννυ Κόλλια                        

Θησέας:  Άρης Τρουπάκης               

Κρέων:  Δημήτρης Ήμελλος            

Πολυνείκης: Δημήτρης Λάλος                  

Χορός Ψαλτών:  Πέτρος Δασκαλοθανάσης, Παναγιώτης Διαμαντόπουλος, Θεόδωρος Παλτόγλου, Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης                   

Χορός Πολιτών: Αντριάνα Ανδρέοβιτς, Βαλέρια Δημητριάδου, Παναγιώτης Καμμένος, Ορέστης Καρύδας, Αγγελίνα Κλαυδιανού

ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

17 και 18  ΙΟΥΛΙΟΥ