Ανήλικος παράτησε το σπίτι του και μένει σε τρένα δύο χρόνια

• Ο Λάσε Στόλεϊ, 18 ετών, από το Φοκμπέκ της Γερμανίας, έκανε αυτό που για πολλούς εφήβους μοιάζει αδιανόητο: στα 16 του παράτησε το διαμέρισμά του και ξεκίνησε να ζει αποκλειστικά μέσα σε τρένα, διασχίζοντας τη χώρα με μια Bahncard 100 αξίας 10.000 ευρώ, που του επιτρέπει απεριόριστα ταξίδια πρώτης θέσης.

  Η απόφαση αυτή ήρθε όταν ακυρώθηκε η μαθητεία που είχε προγραμματίσει μετά το σχολείο. Αντί να βρει ένα νέο μονοπάτι… διάλεξε τις ράγες.
  Η τέχνη του ύπνου εν κινήσει
  Ο Λάσε δεν έχει μόνιμη διεύθυνση. Αντί για κρεβάτι, κοιμάται σε τετράδες καθισμάτων, με τα πόδια στο απέναντι κάθισμα και τα γόνατα στον αέρα. «Δοκίμασα και στρώμα στο χώρο αποσκευών, και να κοιμηθώ κάτω από τα καθίσματα, αλλά αυτό μου ταιριάζει περισσότερο», λέει.
  Σύμφωνα με την Dailymail, παίρνει το πρωινό του στα σαλόνια των τρένων, κάνει ντους σε δημόσιες πισίνες και κέντρα με αθλητικές εγκαταστάσεις και πλένει τα ρούχα του στους σιδηροδρομικούς σταθμούς. Το εντυπωσιακό είναι ότι ο 18χρονος έχει μαζί του μόνο δύο ζευγάρια κάλτσες και τρία ζευγάρια εσώρουχα, οπότε αναγκάζεται να πλένει τα ρούχα του κάθε φορά που έχει την ευκαιρία.

  Μαζί του κουβαλάει και άλλα χρήσιμα αντικείμενα, όπως μαχαιροπίρουνα και τραπεζομάντιλα μέχρι συνδετικά καλωδίων. Ο Λάσε, κυριολεκτικά, έχει χωρέσει όλα τα υπάρχοντά του σε ένα σακίδιο 36 λίτρων.
  Κατά τη διάρκεια της ημέρας, δουλεύει ως αυτοαπασχολούμενος προγραμματιστής, γράφοντας κώδικα πάνω σε τραπεζάκια δίπλα σε ανυποψίαστους επιβάτες. Το βράδυ, στρώνει το αυτοσχέδιο «κρεβάτι» του.

  Η καθημερινότητά του αποτελεί πλέον διαδικτυακό ημερολόγιο, το «Life on the Train», που τον έκανε δημοφιλή στο Instagram, αν και η τελευταία του ανάρτηση έγινε τον Οκτώβριο από ένα interrail ταξίδι στην Βουδαπέστη.

  Το να ζει κανείς στο τρένο δεν είναι μόνο ρομαντισμός. Οι απεργίες των σιδηροδρομικών τον έχουν υποχρεώσει να κοιμηθεί σε αεροδρόμια ή καναπέδες φίλων. Παρόλα αυτά, δηλώνει κατανόηση για τους απεργούς: «Ξέρω τα προβλήματα του δικτύου, δεν τους κατηγορώ».

  Παρά τις δυσκολίες, ο Λάσε δεν σκοπεύει να επιστρέψει σύντομα σε μια «φυσιολογική» ζωή: «Το έκανα αυτό γιατί ήθελα ελευθερία. Δεν ήθελα να ζω σε διαμέρισμα, ήθελα να ξυπνάω και να μπορώ να διαλέξω μόνος μου σε ποια πόλη θα βρίσκομαι κάθε μέρα».