Έξι εθελοντές κατάπιαν κομμάτια lego για μια έρευνα

Έξι εθελοντές κατάπιαν κομμάτια lego για μια έρευνα

Έξι εθελοντές κατάπιαν κομμάτια lego για μια έρευνα

  • Αν υπάρχουν δύο ερωτήματα που απασχολούν κάποια στιγμή κάθε γονιό, αυτά είναι πιθανότατα «τι κάνει ο μικρός με εκείνο το Lego;» και «πόσο καιρό χρειάζεται για να αποβάλει ένα Lego αν το καταπιεί;».

    Πέρα από το χιούμορ, η κατάποση ξένων αντικειμένων από μικρά παιδιά είναι ένα αρκετά συχνό περιστατικό που προκαλεί ανησυχία στους γονείς, με τα νομίσματα βρίσκονται στην κορυφή της σχετικής λίστας. Ενδεικτικά, το 2002 καταγράφηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο περισσότερα από 128.000 περιστατικά κατάποσης ή εισρόφησης ξένων αντικειμένων.
    Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα αντικείμενα που καταπίνονται δεν προκαλούν προβλήματα και αποβάλλονται φυσικά από τον οργανισμό μέσα σε τρεις έως πέντε ημέρες, σύμφωνα με μελέτες. Ωστόσο, για ορισμένα αντικείμενα υπήρχαν ελάχιστα επιστημονικά δεδομένα σχετικά με τον χρόνο που χρειάζονται για να διασχίσουν το πεπτικό σύστημα.

    Μια ομάδα ερευνητών από την Αυστραλία αποφάσισε να ασχοληθεί με ένα μάλλον ασυνήθιστο ερώτημα, το οποίο είχε θέσει η ιστοσελίδα ιατρικής εκπαίδευσης Don't Forget the Bubbles: πόσος χρόνος χρειάζεται για να αποβληθεί ένα κεφάλι Lego; Το πείραμα είχε απλό σχεδιασμό. Έξι εθελοντές κλήθηκαν να καταπιούν από ένα μικρό κεφάλι Lego και στη συνέχεια να καταγράφουν πόσος χρόνος θα περνούσε μέχρι να το εντοπίσουν στα κόπρανά τους.
    Οι συμμετέχοντες έπρεπε να μην έχουν ιστορικό χειρουργικών επεμβάσεων στο πεπτικό σύστημα, να μπορούν να καταπιούν το αντικείμενο και, φυσικά, να μην έχουν ιδιαίτερη δυσκολία με την ιδέα της αναζήτησής του στα κόπρανά τους. Οι ερευνητές έδωσαν μάλιστα χιουμοριστικά ονόματα στις μετρήσεις τους, καταγράφοντας αρχικά τη σύσταση των κοπράνων και τον χρόνο διέλευσης του αντικειμένου, χρησιμοποιώντας τα ακρωνύμια SHAT και FART.

    Το κεφάλι Lego που δεν βρέθηκε ποτέ
    Τα αποτελέσματα είχαν ευχάριστα αλλά και απρόσμενα στοιχεία, καθώς για όσα κεφάλια Lego εντοπίστηκαν, ο μέσος χρόνος αποβολής ήταν μόλις 1,7 ημέρες. Οι εθελοντές χρειάστηκε να ελέγξουν από μία έως τρεις κενώσεις, με τον μέσο όρο να διαμορφώνεται στις δύο. Οι γυναίκες που συμμετείχαν εντόπισαν το αντικείμενο μέσα στις δύο πρώτες κενώσεις, ενώ οι δύο άνδρες που το βρήκαν χρειάστηκε να περιμένουν μέχρι την τρίτη.
    Υπήρχε, ωστόσο, και μία περίπτωση που προβλημάτισε τους ερευνητές: ένας από τους συμμετέχοντες δεν κατάφερε να εντοπίσει ποτέ το κεφάλι Lego, παρά το γεγονός ότι συνέχισε την αναζήτηση για δύο ολόκληρες εβδομάδες. Η ομάδα δεν ανησύχησε ιδιαίτερα για το εύρημα, επισημαίνοντας ότι είχε δοκιμάσει διάφορες μεθόδους αναζήτησης, από σακούλες και γλωσσοπίεστρα μέχρι γάντια και ξυλάκια. Όπως σχολίασαν με χιούμορ, δεν άφησαν «κανένα περιττό σημείο ανεξερεύνητο».

    Μάλιστα, οι ερευνητές σημείωσαν ότι το γεγονός πως ένα από τα έξι κεφάλια δεν εντοπίστηκε δεν θα πρέπει να προκαλεί ανησυχία σε όποιον δεν καταφέρει να βρει το αντικείμενο μετά από ανάλογο περιστατικό.

    Τι θα μπορούσε να εξετάσει μια επόμενη έρευνα
    Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο ήταν ότι τα κεφάλια Lego φαίνεται να διέσχισαν το πεπτικό σύστημα ταχύτερα από ό,τι συνήθως συμβαίνει με τα νομίσματα. Οι ερευνητές πρότειναν ότι μια επόμενη μελέτη θα μπορούσε να εξετάσει και άλλα κομμάτια Lego, όπως ένα χέρι ή ένα πόδι, ώστε να διαπιστωθεί αν οι αιχμηρές ή ακανόνιστες επιφάνειές τους επηρεάζουν τον χρόνο διέλευσης.
    Παρά το μικρό δείγμα και τον χιουμοριστικό χαρακτήρα του πειράματος, τα ευρήματα έδειξαν ότι τα μικρά κεφάλια Lego συνήθως αποβάλλονται σχετικά γρήγορα από τον οργανισμό υγιών ενηλίκων. Οι ίδιοι οι ερευνητές, πάντως, ξεκαθαρίζουν ότι τα αποτελέσματα δεν αποτελούν ιατρική συμβουλή και, σε καμία περίπτωση, δεν σημαίνουν ότι τα Lego είναι ασφαλή για κατάποση.

    Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Paediatrics and Child Health.

    via