6 τρόποι να βάλεις φρένο στις σκέψεις σου αν σκέφτεσαι υπερβολικά τα πάντα

• Πόσες φορές έχεις αναλύσει μια συζήτηση που έγινε πριν από ώρες, έχεις ξαναδιαβάσει ένα μήνυμα για να καταλάβεις τι πραγματικά εννοούσε ο άλλος ή έχεις φτιάξει στο μυαλό σου ολόκληρα σενάρια για κάτι που δεν έχει συμβεί καν; Αν η απάντηση είναι «πάρα πολλές», μάλλον γνωρίζεις καλά πόσο εύκολο είναι να παγιδευτείς στις ίδιες σου τις σκέψεις.
  Η υπερανάλυση μπορεί να σε κάνει να αμφισβητείς τις αποφάσεις σου, να ανησυχείς για το πώς σε αντιλαμβάνονται οι άλλοι και να περιμένεις διαρκώς ότι κάτι θα πάει στραβά. Το χειρότερο; Όσο περισσότερο προσπαθείς να βρεις μια απάντηση που θα σε καθησυχάσει, τόσο περισσότερα ερωτήματα εμφανίζονται. Και κάπως έτσι, μια μικρή αμφιβολία καταλήγει να σου χαλάει ολόκληρη την ημέρα.

  Το να πεις στον εαυτό σου «σταμάτα να σκέφτεσαι» δεν είναι αρκετό. Αυτό που μπορεί πραγματικά να σε βοηθήσει είναι να αλλάξεις σταδιακά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεις τις σκέψεις σου. Ψυχολόγοι εξηγούν ότι υπάρχουν πρακτικές τεχνικές που μπορούν να σε βοηθήσουν να περιορίσεις την υπερανάλυση, να διαχειριστείς την αβεβαιότητα και να σταματήσεις να αντιμετωπίζεις κάθε πιθανό αρνητικό σενάριο σαν να πρόκειται να συμβεί. Και μπορείς να ξεκινήσεις με έξι απλά βήματα.
  Πώς να σταματήσεις την υπερανάλυση και να ηρεμήσεις το μυαλό σου
  1. Δώσε στις ανησυχίες σου συγκεκριμένο χρόνο
  Όταν κάτι σε απασχολεί, το να προσπαθείς να το βγάλεις εντελώς από το μυαλό σου συνήθως δεν λειτουργεί. Όσο περισσότερο πιέζεις τον εαυτό σου να μην το σκέφτεται, τόσο πιο πιθανό είναι να επιστρέψεις σε αυτό λίγα λεπτά αργότερα. Μια εναλλακτική είναι να επιτρέψεις στον εαυτό σου να ασχοληθεί με αυτό που τον προβληματίζει, αλλά για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

  Η ψυχοθεραπεύτρια Κρίστα Νόρις προτείνει να αφιερώνεις δέκα λεπτά για να καταγράψεις όσα σε αγχώνουν. Μπορεί να ανησυχείς για την επαγγελματική σου πορεία, για τα χρήματά σου ή για μια σχέση που δεν εξελίσσεται όπως θα ήθελες. Γράψε τις σκέψεις σου χωρίς να προσπαθείς να τις διορθώσεις ή να βρεις αμέσως λύση.
  Όταν περάσουν τα δέκα λεπτά, κλείσε το σημειωματάριό σου και συνέχισε την ημέρα σου. Δεν χρειάζεται να έχεις απαντήσει σε όλα τα ερωτήματα που σε απασχολούν. Με αυτόν τον τρόπο, αναγνωρίζεις ότι κάτι σε δυσκολεύει, χωρίς να του επιτρέπεις να καταλαμβάνει όλο τον χρόνο και την ενέργειά σου.
  2. Ξεχώρισε τι συνέβη πραγματικά από αυτό που φοβάσαι ότι συνέβη
  Η υπερανάλυση έχει έναν τρόπο να μετατρέπει τις υποθέσεις σε βεβαιότητες. Κάποιος δεν απαντά στο μήνυμά σου και καταλήγεις να πιστεύεις ότι έχει θυμώσει. Η προϊσταμένη σου ζητά να συζητήσετε κάτι και θεωρείς ότι έκανες λάθος στη δουλειά. Μια φίλη σου είναι λιγότερο ομιλητική από ό,τι συνήθως και αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν έχει αλλάξει κάτι στη σχέση σας. Το πρόβλημα είναι ότι συχνά δεν έχεις αρκετές πληροφορίες για να γνωρίζεις τι πραγματικά συμβαίνει.

  Ο Τζέφρι Γκολντ προτείνει να κάνεις μια μικρή παύση και να αναρωτηθείς: «Τι γνωρίζω με βεβαιότητα και τι απλώς υποθέτω;». Η διαφορά είναι σημαντική. Το γεγονός ότι κάποιος είδε το μήνυμά σου και δεν απάντησε είναι κάτι που γνωρίζεις. Το ότι δεν θέλει να σου μιλήσει είναι μια ερμηνεία. Μπορεί να είναι απασχολημένος, να μην έχει διάθεση να απαντήσει εκείνη τη στιγμή ή απλώς να ξέχασε να το κάνει.
  Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγνοείς όσα σε προβληματίζουν ή να πείθεις τον εαυτό σου ότι όλα είναι καλά. Σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζεις κάθε αρνητική σκέψη ως πραγματικότητα. Την επόμενη φορά που θα πιάσεις τον εαυτό σου να δημιουργεί σενάρια, δοκίμασε να επιστρέψεις σε όσα γνωρίζεις πραγματικά. Μερικές φορές, αυτή η μικρή αλλαγή αρκεί για να μειώσει την ένταση της στιγμής.

  3. Αντί να αναρωτιέσαι τι μπορεί να πάει στραβά, σκέψου τι μπορείς να κάνεις τώρα
  Όταν αγχώνεσαι για κάτι που δεν έχει συμβεί ακόμη, είναι εύκολο να εγκλωβιστείς σε ερωτήσεις που δεν έχουν απάντηση. Κι αν αποτύχω; Κι αν δεν με επιλέξουν για τη δουλειά; Κι αν αυτή η σχέση δεν προχωρήσει; Κι αν τα πράγματα δεν εξελιχθούν όπως τα έχω σχεδιάσει; Η ανάγκη σου να γνωρίζεις τι θα συμβεί είναι κατανοητή. Η αβεβαιότητα, όμως, είναι μέρος της ζωής και δεν μπορείς να ελέγξεις κάθε πιθανό αποτέλεσμα, όσο κι αν προσπαθείς.

  Αντί να επιμένεις στο «Κι αν συμβεί κάτι κακό;», η Κρίστα Νόρις προτείνει να αλλάξεις την ερώτηση: «Ποιο είναι το μικρότερο χρήσιμο βήμα που μπορώ να κάνω αυτή τη στιγμή;». Αν ανησυχείς για τη δουλειά σου, μπορείς να ενημερώσεις το βιογραφικό σου ή να αναζητήσεις μια νέα ευκαιρία. Αν σε πιέζουν τα οικονομικά σου, μπορείς να καταγράψεις τα έξοδά σου και να οργανώσεις καλύτερα τον προϋπολογισμό σου.

  via