Πάμε σινεμά - Απόλυτη Ευφυΐα
-
Απόλυτη Ευφυΐα (LIMITLESS) Kαι κάπως έτσι συνειδητοποιείς, έστω και ουτοπικά, μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι δυνατότητες του μυαλού..
Ας το πάρω από την αρχή όμως, ξεκινώντας από μια τόσο άμεση πρώτη επαφή με την ταινία, μπαίνοντας κατευθείαν στην ζωή, μάλλον μίζερη και καταθλιπτική, του συγγραφέα Eddie (Bradley Cooper). Και όταν λέω «μπαίνοντας», πιστέψτε με δεν φταίει η έκφραση μου, αλλά μια εντυπωσιακή και άμεση σκηνοθεσία του Neil Burger.
Καθημερινότητα λοιπόν η οποία έρχεται στο τέλμα της για τον Eddie, δίνοντας του να καταλάβει πως το βιβλίο του όπως και η ζωή του δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Εκεί είναι που ξεκινά όλο το story με μια συνάντηση από τα παλιά η οποία φέρνει στο φώς ένα χάπι που μπορεί να σε βοηθήσει στην εκμετάλλευση ίσως και του 100% των νοητικών δυνατοτήτων σου. Ό,τι έχει περάσει από μπροστά σου, ό,τι έχει παρατηρηθεί και ό,τι έχει ξεχαστεί είναι ελάχιστα μόνο από αυτά που μπορείς να φέρεις στην σκέψη σου, όποτε τα χρειαστείς, ως ολόκληρους τόμους εγκυκλοπαίδειας.
Βέβαια όλα αυτά ακούγονται και είναι πολύ ‘ιδανικά’, και όπως είναι λογικό και πρέπει.. υπάρχει ένα αρνητικό επακόλουθο το οποίο προκύπτει από την εμφάνιση πολλών και διαφορετικών παραγόντων στο προσκήνιο , θέλοντας να καταλάβουν τι ακριβώς είναι αυτό που κάνει τον Eddie διαφορετικό, αφήνοντας τους απλώς να παρακολουθούν την οικονομική του εξέλιξη από τις πανέξυπνες κομπίνες στην Wall Street μέχρι την μεγαλύτερη συγχώνευση εταιριών την οποία αναλαμβάνει να φέρει εις-πέρας από τον σκληρό μεγιστάνα, και εντυπωσιακό για μία ακόμη φορά, μάλιστα σε διαφορετικό ρόλο, Robert De Niro.
Όπως περιέγραψα, το σενάριο εξελίσσεται τόσο άμεσα από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο, και η σκηνοθεσία καταφέρνει να σε βάζει πρώτη θέση σε ότι βιώνει ο πρωταγωνιστής. Εντυπωσιακά εφέ και άριστη μεταφορά του “The Dark Fields” , μυθιστορήματος του Alan Glynn στην μεγάλη οθόνη, επιβάλλει μια θέση στις κινηματογραφικές εμπειρίες σου.