Στο πατρικό μέχρι τα 31 τους οι Έλληνες σύμφωνα με τη Eurostat

• Στην ηλικία των 31 ετών, όταν δηλαδή έχουν εισέλθει πλέον στην τρίτη δεκαετία της ζωής τους, αποχωρούν από το πατρικό τους σπίτι οι νέοι και οι νέες στην Ελλάδα. Σύμφωνα, μάλιστα, με τα στοιχεία που ανακοίνωσε χθες η Eurostat η μέση ηλικία αποχώρησης αυξήθηκε περαιτέρω το 2025 σε σύγκριση με το 2024 (30,9 έτη το 2025 από 30,7 έτη το 2024), ενώ απέχει σημαντικά από τη μέση ηλικία που καταγράφεται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης (26,3 έτη). Πρόκειται δε για τη δεύτερη υψηλότερη ηλικία, μετά την Κροατία (31,5 έτη) που παρατηρείται μεταξύ των «27» της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

  Για ποιο λόγο τα Ελληνόπουλα εγκαταλείπουν πλέον τόσο αργά το πατρικό τους, πιο αργά και από τις εποχές των μνημονίων όταν η ανεργία των νέων είχε φτάσει ακόμη και στο επίπεδο του 60%; Ας σημειωθεί ότι όλη την προηγούμενη δεκαετία η μέση ηλικία αποχώρησης των Ελλήνων από το πατρικό τους ήταν κάτω από τα 30 έτη, όριο το οποίο «έσπασε» πρώτη φορά το 2021. Η Eurostat στα στοιχεία που δημοσίευσε χθες συνδέει την ηλικία αποχώρησης από το σπίτι όπου κάποιος ζούσε με τους γονείς του με την απασχόληση. Ετσι, στις χώρες που καταγράφεται υψηλό ποσοστό απασχόλησης νέων, οι τελευταίοι φεύγουν από το πατρικό τους σε μικρότερη ηλικία. Στην Ολλανδία, για παράδειγμα, το ποσοστό απασχόλησης νέων, ηλικίας 20-29 ετών, φτάνει στο 84% και η μέση ηλικία αποχώρησης από το πατρικό διαμορφώθηκε το 2025 σε 23,4%. Στη Φινλανδία, τη χώρα όπου παρατηρείται η μικρότερη ηλικία αποχώρησης μεταξύ των «27» (21,3 έτη), το ποσοστό απασχόλησης των νέων ήταν το 2025 65,4% –κοντά στον μέσο ευρωπαϊκό όρο δηλαδή που είναι 65,5%– και στη Δανία, όπου εργάζεται το 74,8% των νέων ηλικίας 20-29 ετών, η μέση ηλικία αποχώρησης από το πατρικό είναι τα 21,8 έτη.

  Το μέσο ενοίκιο για διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο στην Αθήνα αντιστοιχεί πλέον στο 70,2% του μέσου μηνιαίου μισθού.

  Στην Ελλάδα το ποσοστό απασχόλησης των νέων, αν και υψηλότερο σε σύγκριση με την εποχή των μνημονίων, παραμένει σε χαμηλά επίπεδα και σίγουρα κάτω από τον μέσο όρο της Ε.Ε., καθώς το 2025 διαμορφώθηκε σε 56,2%. Ας σημειωθεί ότι τα στοιχεία για την Ελλάδα επηρεάζονται, σε μικρό βαθμό πάντως, από την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία για τους άνδρες, ενώ η κουλτούρα συνδυασμού σπουδών και εργασίας δεν είναι πολύ διαδεδομένη.

   

   

  Ακόμη, πάντως, και εάν το ποσοστό απασχόλησης των νέων στην Ελλάδα ήταν μεγαλύτερο, αυτό σημαίνει ότι θα έφευγαν νωρίτερα από το πατρικό τους; Η απάντηση είναι μάλλον αρνητική. Κι αυτό διότι το μέσο ενοίκιο για διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο στην Αθήνα αντιστοιχεί πλέον στο 70,2% του μέσου μηνιαίου μισθού, όπως κατέδειξε πρόσφατη σχετική μελέτη του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦίΜ). Δεδομένου ότι οι περισσότεροι νέοι αμείβονται με πολύ χαμηλότερους μισθούς, καθώς δεν έχουν πολλά χρόνια στην αγορά εργασίας, θα πρέπει να δαπανήσουν ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό του μισθού τους για το ενοίκιο ενός απλού μικρού διαμερίσματος. Σύμφωνα με μελέτη του Eurofound, του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας, στην Ελλάδα καταγράφεται μακράν το υψηλότερο ποσοστό νέων, 79%, που αναγκάζονται να δαπανήσουν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για να καλύψουν τις ανάγκες στέγασης. Το αμέσως μεγαλύτερο ποσοστό είναι 51% και συναντάται στο Βέλγιο. Για ένα λίγο μεγαλύτερο διαμέρισμα, ένα απλό τριάρι με δύο υπνοδωμάτια, απαιτείται για το ενοίκιο το 93,6% του μέσου μηνιαίου μισθού, όταν σε επίπεδο Ε.Ε. το αντίστοιχο ποσοστό είναι 45,6%. Σύμφωνα δε με τα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα είναι η χώρα όπου το 2025 καταγράφηκε η δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων στην Ε.Ε. (10,1%), ενώ στην πρώτη θέση ήταν η Κροατία. Καθόλου τυχαίο, μάλλον, το γεγονός ότι η Κροατία είναι η μοναδική χώρα όπου οι νέοι φεύγουν ακόμη πιο μεγάλοι από το πατρικό τους.

  Με δεδομένα τα παραπάνω δεν είναι τυχαίο ότι οι νέοι είτε παραμένουν στο πατρικό τους, ακόμη και όταν έχουν εισέλθει στην τρίτη δεκαετία της ζωής τους, είτε ολοένα και περισσότερο στρέφονται στη συγκατοίκηση. Εάν αυτή η τάση αφορούσε σχεδόν αποκλειστικά στην Ελλάδα τους φοιτητές που περνούσαν σε πανεπιστήμιο που βρισκόταν μακριά από τον τόπο της μόνιμης κατοικίας τους, τώρα αφορά και εργαζομένους και μάλιστα όχι μόνο νέους, αλλά και μεγαλύτερες ηλικίες. Οι εφαρμογές – πλατφόρμες αναζήτησης συγκατοίκου γνωρίζουν άνθηση πλέον και στην Ελλάδα, με τους εγγεγραμμένους χρήστες να υπολογίζονται σε περίπου 20.000, ενώ χιλιάδες μέλη αριθμούν και σχετικές σελίδες στο Facebook. Για παράδειγμα, η σελίδα «Συγκατοίκηση στην Αθήνα» έχει 14.500 μέλη και η σελίδα «Βρες Σπίτι-Δωμάτιο-Συγκάτοικο» έχει περίπου 7.000 μέλη. Σύμφωνα με την ανάλυση που έχει κάνει η πλατφόρμα Roofmate, το μερίδιο δαπανών που έχει ένα άτομο σε ένα σπίτι 2-3 δωματίων, συμπεριλαμβανομένων όλων των παγίων, κυμαίνεται από 283 ευρώ (στα δυτικά προάστια) έως 642 ευρώ στα νότια προάστια της Αθήνας. Αν κάποιος έμενε μόνος του στο ίδιο σπίτι θα έπρεπε να πληρώσει από 700 έως 1.200 ευρώ τον μήνα.

   

  via