Με αφορμή τη νέα του δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Δε Γυρίζω Πίσω» Ο Γιάννης Πάριος παραχώρησε αποκλειστική συνέντευξη στην εκπομπή του Χρήστου Πολυχρονιάδη και στο Κοσμοράδιο 95,1.
- Σήμερα έχω τη χαρά και την τιμή να φιλοξενώ στο Κοσμοράδιο 95,1 έναν καλλιτέχνη που ξεκίνησε κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’60 και μέχρι σήμερα βρίσκεται στην κορυφή. Σου δίνει, όμως την αίσθηση ότι τώρα ξεκινάει. Δίδαξε γενιές και γενιές με τη μελωδία και τον έρωτα. Ανακουφίζει τον πονεμένο και απογειώνει τον ερωτευμένο. Κατάφερε να γίνει κατηγορία από μόνος του…είναι ο Γιάννης Πάριος. Καλώς ήρθατε στην παρέα μας!
- Κι εγώ ευχαριστώ που βρίσκομαι στην παρέα σας και εύχομαι να απογειώσουμε το Κοσμοράδιο 95,1!
- Αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Θα ξεκινήσω με την πρώτη ερώτηση που αφορά στο όνομά σας, Πάριος…Αλλάξατε το επώνυμό σας εμπνευσμένος από το νησί που κατάγεστε, την Πάρο. Είναι αλήθεια ότι έτσι σας βάφτισε ο Γιώργος Κατσαρός;
- Ναι, βέβαια! Είναι κοινό μυστικό πλέον. Και θα ήθελα να πω ότι έχοντας το όνομα αυτό δεν τίμησα εγώ την Πάρο, αλλά η Πάρος τίμησε εμένα. Το πραγματικό μου επίθετο είναι Βαρθακούρης, αλλά θεώρησα ότι τότε ήταν δύσκολο να στεριώσει καλλιτεχνικά. Ο γιος μου, όμως, ο Χάρης το κράτησε και για μένα έξυπνα φέρθηκε.
- Ο Χάρης είναι πολύ άξιος καλλιτέχνης! Μάλιστα μου άρεσε που σε μία συνέντευξή του μίλησε για τη σχέση σας, πατέρα - γιου. Και παρόλο που τον ακολουθεί μουσικά ένα τόσο μεγάλο όνομα, γεγονός που λογικά σημαίνει επιπλέον άγχος, ο ίδιος υπερασπίζεται το όνομα ισάξια ακολουθώντας τη δική του μουσική πορεία και καταθέτοντας την προσωπική του σφραγίδα.
- Ο Χάρης είναι πολύ σπουδαίος και δε σου κρύβω ότι όχι μόνο τον καμαρώνω, μα για κάποια πράγματα στη μουσική τον ζηλεύω κιόλας.
- Θα σας πω τρεις λέξεις από την αρχή της πορείας σας ‘ Ένα Γέρικο Καράβι’.
- Είναι από τις Θαλασσογραφίες του Μάνου Λοϊζου. Το θυμάμαι σαν όνειρο όταν το τραγουδούσα γύρω στο ’70-’71 και ήταν η απαρχή μιας ανεκπλήρωτης δουλειάς, γιατί είχαμε δρομολογήσει με το Μάνο να κάνουμε μια δουλειά ολοκληρωμένη, αλλά δυστυχώς μας έφυγε νωρίς.
- Απ’ ότι πρόσεξα στη δισκογραφία σας έχετε πει ελάχιστα τραγούδια του συνθέτη Μίμη Πλέσσα, συγκεκριμένα δύο στο άλμπουμ «Τι θέλεις να κάνω». Παρόλα αυτά στα νυχτερινά κέντρα λέτε τραγούδια του. Όμως δεν έχω δει ολοκληρωμένη συνεργασία. Γιατί;
- Δεν έτυχε. Υπάρχει φυσικά αλληλοεκτίμηση και αγαπιόμαστε. Ξέρεις συμβαίνει να συναντώνται δυο άνθρωποι, αλλά να μην τύχει να κάνουν κάτι μαζί. Εκείνη την εποχή ο Μίμης ήταν αλλού και εγώ αλλού. Ο Μίμης ήταν ήδη όνομα, όπως και τώρα άλλωστε, ο μεγάλος Μίμης Πλέσσας, και εγώ τότε έμπαινα στη δισκογραφία. Ξέρεις αυτό ακόμα είναι το μεγάλο μας παράπονο κάθε φορά που συναντιόμαστε. Και όλο μου λέει πότε θα κάνουμε μια δουλειά μαζί και του απαντώ: « Νέοι είμαστε ακόμα!».
- Το 1976 και 1977 έχετε δύο δίσκους με διασκευές και μάλιστα με το « Τώρα Πια» του ’76, δηλαδή το γαλλικό τραγούδι « Tu t’en vas», ξεπεράσατε τις 240.000 πωλήσεις σε δίσκους και έτσι ‘καθιερώνεστε’ στη δισκογραφία.
- Ναι, πράγματι, ήμουν ο πρώτος που ξεπέρασε το φράγμα των 100.000 δίσκων στην Ελλάδα σ’ ένα χρόνο.
- Είχατε δηλώσει πως η μουσική είναι για όλο τον κόσμο.
- Σαφώς. Η μουσική, η μελωδία δεν έχει σύνορα. Η γλώσσα, όμως, έχει.
- Δεν ξανακάνατε, όμως, από τότε διασκευή. Ήταν απλά ένα εγχείρημα που δοκιμάσατε ως κάτι νέο;
- Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους ήταν κάπως δύσκολο να βρεθούν τότε τραγούδια μεμονωμένα. Οι συνθέτες έκαναν έργα, δηλαδή ένας συνθέτης έβγαζε δώδεκα τραγούδια, ο τραγουδιστής τραγουδούσε τα πέντε ή τα δέκα. Τότε εκείνη την εποχή ήρθαν τα προσωπικά άλμπουμ. Έπρεπε και εγώ να έχω το δικό μου άλμπουμ και έπρεπε να βρω δώδεκα τραγούδια. Δεν έδινε, όμως, ποτέ ένας συνθέτης δώδεκα τραγούδια. Ψάχναμε λοιπόν. Μέσα σε
