Τι σημαίνει να καθαρίζεις πάντα τα ψίχουλα από το τραπέζι σύμφωνα με ψυχολόγο

• Μια φαινομενικά ασήμαντη κίνηση την ώρα του φαγητού κρύβει περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε. Το να απομακρύνει κανείς τα ψίχουλα από το τραπέζι μπορεί να είναι απλός αυτοματισμός, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο, σύμφωνα με την ψυχολογία.

  Για πολλούς ανθρώπους, η κίνηση αυτή γίνεται χωρίς δεύτερη σκέψη, είτε στο σπίτι είτε έξω. Η ψυχολόγος Λάρα Φερρέιρο εξηγεί στο ισπανικό Hola ότι, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
  Σύμφωνα με την ίδια, συχνά πρόκειται για μια αυτόματη κίνηση. «Τα ψίχουλα με ενοχλούν και τα απομακρύνω σχεδόν χωρίς να το σκέφτομαι», παραδέχεται, συνδέοντάς το με την αίσθηση ελέγχου και τη συναισθηματική αυτορρύθμιση.

  Γιατί κάποιοι καθαρίζουν πάντα τα ψίχουλα από το τραπέζι
  «Η ενόχληση από τις υφές, μια μαθημένη συνήθεια, η ανάγκη για τάξη ή οι κοινωνικοί κανόνες που έχουμε εσωτερικεύσει» είναι οι πιο συνηθισμένοι λόγοι, σημειώνει η ψυχολόγος. Ένα καθαρό τραπέζι «μειώνει τα οπτικά ερεθίσματα που αποσπούν την προσοχή και ενισχύει την αίσθηση ευεξίας».

  «Είναι ένας απλός τρόπος να ηρεμήσει κανείς την ώρα που τρώει». Υπάρχουν και πρακτικοί λόγοι. «Για να μη λερωθούν τα ρούχα ή από ευγένεια προς τους άλλους, ώστε ο χώρος να παραμένει τακτοποιημένος και χωρίς περισπασμούς». Όπως συνοψίζει, «προσφέρει μια μικρή αίσθηση ανακούφισης και ηρεμίας».
  Η Φερρέιρο τονίζει ότι πρόκειται για ιδιαίτερα συνηθισμένη συμπεριφορά. «Πάνω από το 60% των ανθρώπων το κάνει», λέει, ακόμη και εκτός σπιτιού. Η ίδια παραδέχεται ότι το κάνει σε εστιατόρια, με διακριτικότητα. Το σημείο κλειδί είναι η ευελιξία. «Είναι φυσιολογικό όταν συμβαίνει περιστασιακά και αυθόρμητα και όταν μπορείς να το κάνεις ή να μην το κάνεις χωρίς πρόβλημα».

  Τα πράγματα αλλάζουν όταν η ανάγκη αυτή συνοδεύεται από έντονη δυσφορία. Όπως εξηγεί, αρχίζει να γίνεται ανησυχητικό «όταν το να μην απομακρύνεις τα ψίχουλα προκαλεί άγχος, ακαμψία, ενοχλητικές σκέψεις ή αίσθηση επείγοντος, και όταν αντιδράς με θυμό αν οι άλλοι δεν το κάνουν». Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να συνδέεται με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Η διαφορά βρίσκεται στην ένταση.

  «Όταν εμφανίζονται σκέψεις όπως “αν δεν το κάνω, θα συμβεί κάτι κακό”, μαζί με πολύ έντονο άγχος ή θυμό και μια επιτακτική ανάγκη να γίνει για να επέλθει ηρεμία, τότε δεν μιλάμε για μια απλή συνήθεια». Προειδοποιητικό σημάδι είναι και όταν «επαναλαμβάνεται συνεχώς, επηρεάζει την κοινωνική ζωή ή τις σχέσεις και η ανακούφιση κρατά λίγο, αναγκάζοντας το άτομο να το επαναλαμβάνει ξανά και ξανά».

  via