Το αυστραλιανό τρένο που ξεπερνά τα 2 χιλιόμετρα και διασχίζει χωρίς οδηγό την έρημο

• Τα γιγάντια τρένα της αυστραλιανής εξόρυξης μεταφέρουν σιδηρομετάλλευμα από τα ορυχεία στα λιμάνια, διασχίζοντας τεράστιες αποστάσεις στην έρημο.

   

  Η εξόρυξη είναι ένας από τους ισχυρότερους κλάδους της αυστραλιανής οικονομίας. Σύμφωνα με στοιχεία της αμερικανικής κυβέρνησης, αντιπροσωπεύει το 13,6% του ΑΕΠ της χώρας και περίπου το 65% των εσόδων από εξαγωγές. Τα ορυκτά σπάνια επεξεργάζονται μέσα στην ίδια την Αυστραλία, καθώς η βιομηχανία είναι κυρίως προσανατολισμένη στην πώλησή τους σε άλλες χώρες.

  Η σημασία της αυστραλιανής εξόρυξης ξεπερνά τα σύνορα της χώρας. Η Αυστραλία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός λιθίου στον κόσμο και συγκαταλέγεται στους πέντε μεγαλύτερους παραγωγούς χρυσού, σιδήρου, μολύβδου, ψευδαργύρου και νικελίου. Είναι επίσης η τέταρτη μεγαλύτερη μεταλλευτική δύναμη παγκοσμίως, πίσω μόνο από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα.

  Το γιγάντιο τρένο της BHP

  Για να μεταφέρονται τα ορυκτά από τα ορυχεία μέχρι τα σημεία εξαγωγής, η BHP δημιούργησε το Iron Ore, ένα τεράστιο σιδηροδρομικό σύστημα ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά όσο το δυνατόν μεγαλύτερης ποσότητας σιδηρομεταλλεύματος. Το αρχικό τρένο, που σχεδιάστηκε το 2001, έφτασε να ξεπερνά τα επτά χιλιόμετρα σε μήκος, όμως εκείνο το εγχείρημα ήταν πιλοτικό και είχε στόχο να δοκιμάσει την τεχνολογία Distributed Power.

  Η συγκεκριμένη τεχνολογία βασίζεται στην κατανομή των μηχανών κατά μήκος του τρένου, αντί όλες οι μηχανές να βρίσκονται συγκεντρωμένες μπροστά. Στην περίπτωση της δοκιμής, έξι μηχανές τοποθετήθηκαν σε διαφορετικά σημεία του συρμού, ώστε να ελεγχθεί αν ένα τόσο τεράστιο φορτίο μπορεί να κινηθεί με μεγαλύτερη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα.

  Η δοκιμή κρίθηκε επιτυχημένη και το σύστημα πέρασε στην κανονική λειτουργία. Σήμερα, σύμφωνα με την BHP, τα τρένα της φτάνουν σε μήκος έως και τα 2,5 χιλιόμετρα. Αυτό αντιστοιχεί σε 264 βαγόνια, σχεδιασμένα για μεταφορές υψηλής χωρητικότητας σε μεγάλες αποστάσεις. Όταν είναι πλήρως φορτωμένα με μετάλλευμα, το συνολικό βάρος μπορεί να αγγίξει τους 40.000 τόνους.

  Η εικόνα από μόνη της αρκεί για να καταλάβει κανείς την κλίμακα του αυστραλιανού μοντέλου εξόρυξης. Δεν μιλάμε απλώς για μεγάλα τρένα, αλλά για κινούμενες γραμμές παραγωγής που διασχίζουν την έρημο, συνδέοντας τα ορυχεία με τα λιμάνια από όπου το μετάλλευμα φεύγει για τις διεθνείς αγορές.

  Μια άλλη μεγάλη εταιρεία του κλάδου, η Rio Tinto, πήγε το μοντέλο ένα βήμα παραπέρα. Πριν από περίπου επτά χρόνια άρχισε να λειτουργεί ένα πλήρως αυτοματοποιημένο σιδηροδρομικό σύστημα χωρίς οδηγό, γνωστό ως AutoHaul, το οποίο καλύπτει διαδρομές από τα ορυχεία μέχρι τα λιμάνια.

  Σήμερα, η Rio Tinto διαχειρίζεται έως και 53 αυτόνομα τρένα των 240 βαγονιών, τα οποία μπορούν να κινούνται με συχνότητα έως και 18 λεπτών, όλο το 24ωρο. Κάθε τρένο μπορεί να μεταφέρει περίπου 28.000 τόνους σιδηρομεταλλεύματος, μειώνοντας την ανάγκη για περισσότερα δρομολόγια και μεγαλύτερη πίεση στο δίκτυο.

  Όπως έχει εξηγήσει ο Leland Le Breton, γενικός διευθυντής διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων της Rio Tinto, το ζητούμενο δεν ήταν απλώς να γεμίσει το δίκτυο με περισσότερα τρένα ή να χτιστούν περισσότερες γραμμές. Η πρόκληση ήταν να αυξηθεί η χωρητικότητα και η αποδοτικότητα με πιο έξυπνο τρόπο.

  Στην πράξη, αυτά τα τρένα δείχνουν πώς η αυστραλιανή εξόρυξη έχει μετατρέψει την απόσταση, την έρημο και την τεράστια κλίμακα της χώρας σε μέρος της ίδιας της βιομηχανικής της δύναμης. Εκεί όπου αλλού το μέγεθος θα ήταν εμπόδιο, στην Αυστραλία έγινε εργαλείο.

  via