Το παιδικό τραύμα μπορεί να αφήσει «ουλή» στον εγκέφαλο
-
Το έντονο στρες κατά την παιδική ηλικία μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλο για χρόνια, αυξάνοντας την ευαισθησία σε άγχος, κατάθλιψη και άλλες διαταραχές όταν καποιος έρθει αντιμέτωπος με νέες δυσκολίες. Ερευνητές από το Washington University School of Medicine και το Princeton Universityεντόπισαν έναν πιθανό μηχανισμό που εξηγεί πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Neuron, πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια και επικεντρώθηκε σε νευρώνες που παράγουν ντοπαμίνη, μια ουσία που παίζει σημαντικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται ανταμοιβές και αρνητικές εμπειρίες.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το πρώιμο στρες μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο είναι «πακεταρισμένο» το DNA μέσα στα συγκεκριμένα εγκεφαλικά κύτταρα. Όταν το DNA γίνεται πιο χαλαρό, ορισμένα γονίδια που σχετίζονται με την απόκριση στο στρες μπορούν να ενεργοποιούνται ευκολότερα. Κεντρικό ρόλο φαίνεται να έχει ένα ένζυμο που ονομάζεται SETD7. Τα νεαρά ποντίκια που εκτέθηκαν σε στρες παρουσίασαν αυξημένα επίπεδα του ενζύμου. Όταν οι ερευνητές αύξησαν τεχνητά το SETD7, τα ζώα εμφάνισαν αργότερα μεγαλύτερη ευαισθησία στο στρες και πιο έντονη αγχώδη συμπεριφορά.
Αντίθετα, όταν περιόρισαν τη δράση του SETD7 μετά την έκθεση σε πρώιμο στρες, τα ποντίκια δεν εμφάνισαν την ίδια ευαισθησία ως ενήλικα. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα ευρήματα προσφέρουν έναν πιθανό βιολογικό στόχο για μελλοντικές θεραπείες. Παράλληλα, τονίζουν τη σημασία της υποστήριξης των παιδιών σε κρίσιμες περιόδους ανάπτυξης, καθώς η έγκαιρη παρέμβαση ίσως μπορεί να περιορίσει ορισμένες από τις μακροχρόνιες επιπτώσεις του στρες.