Σάκης Ρουβάς: «Δεν ήθελα να κάνω οικογένεια, φοβόμουν»

Σάκης Ρουβάς: «Δεν ήθελα να κάνω οικογένεια, φοβόμουν»

Σάκης Ρουβάς: «Δεν ήθελα να κάνω οικογένεια, φοβόμουν»

  • Ο Σάκης Ρουβάς βρέθηκε το βράδυ της Δευτέρας καλεσμένος, στην εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου, «The 2Night Show», ξετυλίγοντας το νήμα της χρυσής πορείας του ξεκινώντας από τα πρώτα του βήματα και φτάνοντας στο απόγειο της επιτυχίας. Μίλησε για τα παιδικά του χρόνια στην Κέρκυρα, για τον πρωταθλητισμό στο άλμα επί κοντώ, για τα επαγγέλματα που έκανε πριν γίνει τραγουδιστής και για τα κομβικά σημεία της καριέρας του.

    «Δεν διάβαζα, ήμουν δυσλεκτικός, είχα μεγάλο πρόβλημα με το σχολείο και τα μαθήματα, τότε μόνο ξύλο έπεφτε. Δεν ήμουν πειθαρχημένος στο σχολείο, ταξίδευε το μυαλό μου αλλού. Δεν ασχολήθηκα καθόλου με την ιδέα να πάω να σπουδάσω σε πανεπιστήμιο». 

    «Έκανα πρωταθλητισμό από 9 ετών στην ενόργανη γυμναστική και στα 15 μου έκανα άλμα επί κοντώ, ήταν τρόπος ζωής και διέξοδος, γιατί μου άρεσε πολύ».

    Γιατί έφυγε από την Αμερική; «Έμεινα στην Αμερική 4-5 χρόνια. Είχα την ευκαιρία να κάνω μαθήματα υποκριτικής με τον Howard Fine, απέκτησα ωραίες εμπειρίες». «Η βαρύτητα της Ελλάδας ήταν πιο δυνατή από τις φιλοδοξίες μου για να ζήσω στην Αμερική Εκείνο το διάστημα ήρθε η Αναστασία και γυρίσω πίσω». 

    Για να φτάσει στην κορυφή ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα και πολλές φορές πέρασε από δύσκολες περιόδους.

    «Ήθελα πάντα να κάνω το καλύτερο σε όλα τα επίπεδα. Έχω περάσει πολύ δύσκολες στιγμές και σε ψυχολογικό επίπεδο όμως πάντα έβρισκα λύσεις και διεξόδους». «Εκτός από τον “Σάκη” υπάρχει και ο Αναστάσης, νομίζω ότι αυτός είναι πιο σημαντικός, τον φροντίζω πιο πολύ από τον καλλιτέχνη Σάκη».

    Πόσο επηρεάστηκε από τον χωρισμό των γονιών του;

    «Με επηρέασε πάρα πολύ εκείνη την περίοδο, χώρισαν όταν ήμουν 12 χρονών. Τα τραύματα που βιώνουμε από την παιδική ηλικία γιατρεύονται με πάρα πολλή θεραπεία ή και ποτέ. Σίγουρα με επηρέασε. Ακόμα πιστεύω ότι όλα αυτά που έχω ζήσει στη ζωή μου με έχουν οδηγήσει σε αυτό που είμαι σήμερα».

    «Πέρασα διάφορα στάδια, δεν ήθελα οικογένεια, γιατί φοβόμουν γίνει το ίδιο και με την οικογένειά μου… Όλα αυτά έπρεπε να τα δουλέψω, γιατί δεν είναι τρόπος να ζεις, είναι ταλαιπωρία».

    H Κάτια και η οικογένεια τους:

    «Με την Κάτια μαζί μεγαλώσαμε αυτά τα 20 χρόνια που είμαστε μαζί, ωριμάζουμε μαζί, μεγαλώνουμε, εξελισσόμαστε, πιστεύω ότι είμαστε και οι δυο πολύ καλύτεροι από ό,τι ήμασταν τότε». Η ζήλεια είναι ο φόβος μη χάσεις τον άλλον. Συνδεόμαστε πολύ και επενδύουμε στους ανθρώπους και η αλλαγή είναι αυτή που μας φοβίζει στην πραγματικότητα».